Muraalkapiteel Willem & Mary

Muraalkapiteel Willem & Mary

Stadhouder Willem III, opgegroeid in het elegante Palazzo di Nassau, trad, net als zijn roemrijke voorganger Henricus, in het huwelijk met een vrouw van aanzien en vermogen. Geïnspireerd door de grandeur van de Franse zonnekoning, die zichzelf met flair “L’état, c’est moi” noemde, liet Willem maar liefst vier paleizen verrijzen. Zijn residentie in Breda werd voltooid volgens het oorspronkelijke ontwerp van de Italiaanse architect Bologna, maar kreeg een eigen twist: op de verdiepingsgalerij verschenen schijngewelven, rustend op muraalkapitelen. Deze kapitelen (rechts boven) dragen de initialen van Willem en zijn Mary, .... en nee, we hebben het hier niet over Willem & Maxima. In Breda zijn hun letters nog keurig gescheiden per kapiteel, een subtiele verwijzing naar hun individuele koninklijke identiteit. Maar in Apeldoorn en Londen zijn de letters (onder) sierlijk vervlochten, als een visuele metafoor voor hun verbondenheid. Het hoogtepunt van deze verweving is te bewonderen in Hampton Court, waar de initialen in steen zijn samengesmolten tot een kunstwerk van vorstelijke elegantie. Voor de fijnproever van barokke schoonheid: componist Henry Purcell schreef ontroerende muziek voor Mary’s uitvaart.